Co to takiego?

Bardzo popularna i niezwykle  widowiskowa dyscyplina sportowa dostępna dla wszystkich psów. Powstała się w Wielkiej Brytanii w latach 70-tych. Za sport została uznana w 1991 r. (przez Międzynarodową Federację Kynologiczną – FCI).
Jest to dyscyplina sportowa, która rozwija inteligencję i sprawność psa. Wymaga bardzo dobrego porozumienia między psem a przewodnikiem, ale również znajomości podstaw szkolenia i podstawowego posłuszeństwa.

Na czym polega?

Jest to sport dla psów polegający na tym, że pies jest prowadzony przez swojego przewodnika głosowymi i ruchowymi komendami musi pokonać bezbłędnie i jak najszybciej specjalny tor przeszkód.

Pies musi zaliczyć przeszkody w odpowiedniej kolejności, ale nie zna ich układu przed startem (przewodnicy przed startem mają czas na zapoznanie się z układem toru i ich zadaniem jest sprawne poprowadzenie psa przez tor). Należy zaliczać tzw. strefy kontaktu, np. pies wbiegając na równię pochyłą nie może od razu skoczyć na jej szczyt, ale musi zaliczyć tę strefę (choćby jedną łapą).

Psy oceniane są przez sędziów w kategoriach dostosowanych do wielkości psa. Dla mniejszych psów poprzeczki niżej, dla większych wyżej (kategorie small, medium i large).

Pierwotnie sport ten zyskał popularność jako przerywnik w czasie zawodów jeździeckich. Współcześnie zdobywa w Polsce coraz większą popularność. Według regulaminu agility, zatwierdzonego przez FCI nie mogą brać udziału w zawodach psy: chore, z dysplazją, urazami oraz suki ciężarne.

Podział Agity

Agility dzieli się na trzy klasy wg, wzrostu:

  • small do 35 cm w kłębie,
  • medium 35–43 cm w kłębie,
  • large od 43 cm w kłębie,

oraz  cztery klasy ze względu na trudność:

  • A0 („zerówki”, nieoficjalna),
  • A1,
  • A2,
  • A3,

i klasę otwartą dla wszystkich psów open.

Pies musi pokonać: stacjonatę (hopkę), skok w dal, oponę, kładkę, huśtawkę, palisadę, slalom, tunel sztywny oraz rękaw. W klasie A0 nie ma: slalomu, huśtawki i opony.

Cel Agility

Celem nadrzędnym jest pokonanie przez psa toru przeszkód (parcour) składającego się ze zróżnicowanych przeszkód i elementów. Całość trasy wynosi od 100 do 200 m i  w zależności od kategorii liczy od 12 do 20 przeszkód (kładka, tunel miękki, tunel sztywny, stacjonaty, huśtawka, wiadukt lub mur, slalom, skok w dal, ściana, koło, stół, ). W zależności od rozstawienia przeszkód trasa ma różne stopnie trudności.

Przy pokonywaniu: palisady, kładki, huśtawki, pies musi postawić przynajmniej jedną łapę w strefie kontaktu, zarówno przy wchodzeniu, jak i przy schodzeniu z przeszkody. Za ominięcie każdej strefy nalicza się 5 punktów karnych.

Pies musi ukończyć bieg w określonym limicie czasowym, pokonując przeszkody we właściwy sposób.

  • Kolejność pokonywania przeszkód ogłaszana jest dopiero przed startem
  • Pies wchodzi na tor bez smyczy i obroży
  • Trasa nie jest wcześniej znana
  • Przewodnik nakierowuje psa głosem oraz gestami
  • Przewodnik nie może dotykać ani pomagać psu w inny sposób
  • Tor należy pokonać w wyznaczonej kolejności.
  • W innym przypadku sędziowie dyskwalifikują zawodników

ZACHĘCAMY DO TAKIEJ AKTYWNOŚCI – TO SAMO ZDROWIE i DOBRA ZABAWA