Cieczka występuje u wszystkich dorosłych suk i słowem tym określa się okres rui.

Dojrzałość płciową suki osiągają pomiędzy 6 a 12, a w skrajnych przypadkach nawet 20 miesiącem życia.

Przyczyną tak dużej rozbieżności może być rasa (wielkość), cechy osobnicze a nawet sposób i warunki wychowywania naszego psiaka.

Cieczka pojawia się 2 razy do roku, średnio co 6 miesięcy. Okres ten trwa  zwykle 21 dni.

Cieczka

Początek cieczki wskazuje silne przekrwienie narządów rodnych, oraz silne obrzmienie sromu. Wkrótce potem zaczyna się pojawiać krwawo podbarwiona wydzielina, które przechodzi od ciemnoczerwonego do jasnoczerwonego po 8 dniach. Zwykle okres ten zauważalny jest przez właściciela i najczęściej wówczas należy ubrać majteczki ochronne suczce, by nie brudziła mieszkania. Kiedy ustaje krwawienie  oznacza, że suka osiągnęła szczytowy punkt cieczki i teraz z pochwy wydziela się jedynie trochę białego śluzu wabiącego psy intensywnym zapachem niewyczuwalnym jednak dla ludzi.

Co widzi właściciel?

U samicy psiaka mogą pojawić się zmiany w zachowaniu, choć nie zawsze są one zauważalne dla właściciela. Podczas cieczki, zdarza się, że suczka przestaje  słuchać właściciela, interesuje się  psami, próbuje uciec, dlatego w tym czasie należy ją szczególnie pilnować, jeśli nie chcemy dopuścić do niekontrolowanego krycia. W tym czasie właściciele z pewnością zaobserwują zainteresowanie samców suczką, dzięki wydzielanym feromonom, które zwabiają psich samców.

Jak sobie radzić?

W przypadku, gdy nie chcemy by suczka miała potomstwo powinniśmy zabezpieczyć ją przed niechcianym kryciem.

1) Podanie preparatów hormonalnych poprzez podanie preparatu progesteronów na dwa tygodnie przed spodziewanym terminem jej wystąpienia.

2) Gdy nie mamy planu rozmnażać suki, możemy zastosować kastrację, polegającą na usunięciu chirurgicznym jajników i macicy. Taki zabieg likwiduje narządy rozrodcze, a tym samym powoduje, że nie występują objawy cieczki i niemożliwe jest by suczka została zapłodniona i zaszła w ciążę.

 

Zdecydowanie jesteśmy przeciwko popularnej opinii, jakoby ciąża była niezbędna dla prawidłowego rozwoju suk i że każda suka powinna mieć potomstwo.

W świecie psów i kotów więzi między zwierzętami nie są oparte na koligacjach rodzinnych. Nasza pupilka z pewnością nie dozna uszczerbku na zdrowiu (zarówno w sferze psychicznej jak i fizycznej), jeżeli zdecydujemy się na pozbawienie jej zdolności rozrodczych – stosując np.kastrację. Można także wprowadzić antykoncepcję hormonalną. Jest ona jednak dość kosztowna, ponadto wymaga wcześniej przygotowanego planu podawania hormonów oraz grozi powikłaniami w zakresie działania i budowy narządów rodnych – zwiększa bowiem ryzyko wystąpienia ropomacicza i nowotworów. Z tego powodu coraz więcej lekarzy weterynarii jednoznacznie opowiada się za sterylizacją, która w ogólnym rozrachunku przyczynia się do poprawy jakości życia tak podopiecznej jak i jej właściciela.