Małe pajęczaki

Kleszcze to małe pajęczaki, które znajdują się w podgromadzie roztoczy.

Długość ciała wynosi od jednego do około 30 mm (większość nie przekracza 15 mm). Kleszcze są wyposażone w ryjkowaty narząd gębowy przystosowany do ssania krwi i płynów tkankowych , zbrojny w liczne ząbki pomocne w utrzymywaniu się w skórze żywiciela; posiadają nożycowate szczękoczułki i 1. z czterech par odnóży przekształconą w narząd Hallera. Gatunki z rodziny Ixodidae ssą krew trzy razy w życiu: w stadium larwalnym, w stadium nimfy i jako postać dorosła, atakując zwierzęta na łąkach i w lasach (bez jedzenia mogą żyć do dwóch lat).  Zamieszkują głównie tropiki i subtropiki. W Polsce licznie występuje kleszcz pospolity (kleszcz pastwiskowy) (Ixodes ricinus). Kleszcze są wektorami  dla wielu chorób; m.in. boreliozy, erlihiozy  i babeszjozy u psów.

Sezon na kleszcze trwa od wczesnej wiosny do późnej jesieni, a największy ich wysyp notuje się zazwyczaj na przełomie kwietnia i maja oraz od końca sierpnia do października. W tych też miesiącach należy szczególnie zadbać o ochronę przecwikleszczową u psów.

Jak atakują kleszcze?

Kleszcze płci żeńskiej atakują zwierzęta, jak i ludzi w celu pobrania pokarmu, by przekształcić się w kolejną formę rozwojową.

Kleszcz wpuszcza do krwi toksyny oraz substancje, które zapobiegają krzepnięciu krwi. Jest to proces niebolesny, gdyż kleszcze wstrzykują substancję znieczulającą, stąd ciężko uchwycić moment, gdy kleszcz zaczyna żerować.

Kleszcze przenoszą bardzo niebezpieczne choroby: babeszjozę, boreliozę, kleszczowe zapalenie mózgu i opon mózgowych, erlichiozę, haemobartonellozę, tularemię.

W naszym kraju występuje 21 gatunków kleszczy, tylko niektóre gatunki przenoszą choroby. Najczęstsze dolegliwości związane z boreliozą to problemy z poruszaniem się, obrzęk stawów, apatia, wysoka temperatura, powiększenie węzłów chłonnych, a także dolegliwości z oddychaniem. Boreliozy nie notuje się u kotów.

Diagnostyka oparta jest na wywiadzie, badaniu klinicznym i serologicznym krwi, a leczenie polega na długotrwałym podawaniu antybiotyków i preparatów przeciwzapalnych.

Jednak najważniejszą i najczęstrzą chorobą jest babeszjoza. U psów wywołuje ją pierwotniak Babesia Canis, którą przenosi kleszcz. Babesia po dostaniu się do krwi psiaka niszczy krwinki czerwone i w konsekwencji doprowadza do anemii oraz uszkodzenia wątroby oraz nerek. Pies czuje się słabo, jest ospały, nie ma na nic siły, czasami pojawia się żółtaczka, podwyższona temperatura ciała piana z pyska. Wymagana jest szybka interwencja lekarza weterynarii.

Dosyć rzadką chorobą odkleszczową jest erlichioza, która jest zakaźna, wielonarządową chorobą wywoływaną przez patogen z grupy Riketsji. Objawy kliniczne choroby są nieswoiste. Najczęściej obserwuje się apatię i podwyższoną temperaturę ciała zwierzaka. Ponadto współtowarzyszy temu spadek masy ciała, biegunka, krwawienie z błon śluzowych czy powiększenie węzłów chłonnych i śledziony, czasem też śluzowo ropny wypływ z nosa.

Jak chronić?

Aby zabezpieczyć naszego pupila przed atakiem kleszczy należy zastosować specjalną profilaktykę. Gdy zaczyna się sezon kleszczowy stosujemy specjalistyczne preparaty w postaci sprayów, kropli spot on, obroży oraz nowych szczepionek (jedynie łagodzą jej przebieg).

Zachęcamy do stosowania profilaktyki, bo ma ona ogromne znaczenie. Preparaty zabezpieczają niemalże w 100% przed atakiem kleszczy, co przekłada się na zdrowie naszych zwierząt.

Co zrobić. gdy pies złapie kleszcza?

Kleszcza usuwamy pęsetą. Łapiemy przy skórze i ruchem obrotowym powoli, ale zdecydowanie wyciągamy przeciwnie do kierunku wskazówek zegara. Nie używamy żadnych maści i płynów. Dezynfekujemy miejsce ukąszenia i obserwujemy uważnie zachowanie psa.

https://www.youtube.com/watch?v=PZEm8vgZva0