Żywienie szczenięcia jest jednym z ważniejszych zadań stojących przed właścicielem, gdyż od właściwej diety zależy dalszy prawidłowy rozwój zwierzęcia. Do 3. i 4. tygodnia życia szczenięta spożywają wyłącznie mleko matki, które dostarcza im energii i wszystkich składników odżywczych. Od około 3. tygodnia życia małe pieski robią się bardzo ciekawskie i zainteresowane jedzeniem przeznaczonym dla matki – należy wówczas uważać, by tego nie jadły, gdyż pokarm dla psów dorosłych, w tym ten dla suk karmiących, ma inne proporcje składników odżywczych niż karma dla rosnących szczeniąt.

Początkowo, szczenięta spożywają niewielkie ilości pokarmów stałych, które z dnia na dzień stanowią coraz większy element diety, aż w końcu przestają zupełnie przyjmować mleko (tzw. odsadzenie dietetyczne). Zazwyczaj od 6. tygodnia szczenięta jedzą wyłącznie pokarm stały i właściciel powinien powoli wprowadzać karmę mokrą dla szczeniąt lub namoczoną karmę suchą typu junior.

W okresie 6-8 tygodni rozpoczyna się tak zwany okres poodsadzeniowy czy też odsadzenie behawioralne – szczenięta opuszczają dom rodzinny i idą do nowych właścicieli. Jest to czas intensywnego wzrostu i rozwoju dlatego należy podawać pokarm o zrównoważonej ilości energii i odpowiedniej zawartości białka, tłuszczów, węglowodanów, witamin i minerałów. Szczególnie ważne jest zapewnie odpowiedniej proporcji wapnia i fosforu – minerałów odpowiadających za zrównoważony rozwój szkieletu. Stosunek wapnia do fosforu w pokarmie dla szczeniąt powinien wynosić od 1:1 do 1,8:1 – właśnie taki występuje w karmach typu junior. Niestety w domowych warunkach ciężko to osiągnąć i zwykle ten stosunek przesunięty jest na stronę zwiększonej ilości fosforu, co powoduje zaburzenia w rozwoju kości i stawów. Dlatego lepszym rozwiązaniem jest podawanie karm gotowych o stałym, niezmiennym składzie, które uwzględniają szczególne potrzeby żywieniowe dorastających psów.

W wieku około 6 miesięcy małe rasy psów kończą swój wzrost, a rasy duże i olbrzymie wchodzą w fazę najintensywniejszej rozbudowy szkieletu i powiększania masy mięśniowej. Dlatego też potrzeby żywieniowe takich ras jak pudel miniaturowy, yorkshire terierów czy maltańczyków są zupełnie inne niż goldena retrievera, owczarka niemieckiego czy dobermana. Szczególnie ważna jest zrównoważona ilość energii w pokarmie, odpowiednia ilość białka, jak również właściwe proporcje witamin i minerałów. Sugeruje się, by w tym czasie dostosowywać karmę do wielkości psa, uwzględniające oczywiście dodatkowe lub specyficzne potrzeby żywieniowe.

Potrzeby żywieniowe szczeniąt

Szczenięta są to bardzo aktywne, rosnące bardzo szybko istoty – dlatego wymagają dwa razy wyższej ilości kalorii niż pies dorosły. Najlepszym rozwiązaniem jest kupowanie specjalnych karm dla szczeniąt, których receptura odzwierciedla szczególne potrzeby kaloryczne i jakościowe. Bardzo ważnym jest, by zapewnić właściwą ilość białka, witamin i minerałów dla wzrostu kości, mięśni i stawów.

Gdy psiak zostawia karmę poza miską, np. na podłodze lub nie chce jej jeść, nie zachęcajmy go karmieniem z ręki. Taki sposób wprowadza złe nawyki żywieniowe i uczy szczenię, że może wybrzydzać. Jeśli szczeniak nie zje posiłku przez godzinę należy zabrać miskę z jedzeniem i wyjąć kolejną porcję dopiero przy następnej porze karmienia. Dzięki temu wykształca się właściwe nawyki żywieniowe, a szczenię szybko rozumie, że istnieją stałe pory posiłków.

Właściwy czas na zmianę karmy

Karmę dla psów dorosłych można podawać, gdy pies osiągnie rozmiary właściwe dla dorosłego psa, a więc wówczas, gdy zakończony zostanie wzrost organizmu. Należy pamiętać, że nie każdy pies rozwija się w takim samym tempie. Moment zakończenia wzrostu jest skorelowany z rasą psa i jego wielkością. Dla poszczególnych wielkości psów wygląda to następująco:
  • 9-12 miesięcy dla ras miniaturowych i małych, takich, jak np. maltańczyk, buldożek francuski, chihuahua, pudel miniaturowy, yorkshire terier, czy springer spaniel,
  • 12-15 miesięcy dla ras średnich, jak sznaucery średnie, dobermany, labradory spaniele, boksery i golden retrievery;
  • 18-24 miesiące dla ras dużych i olbrzymich jak dogi niemieckie, teriery rosyjskie, nowofundlandy, sznaucery olbrzymy, airedale terier.
Aby uniknąć zaburzeń żołądkowo-jelitowych i biegunki u Twojego psa, wprowadzaj każdą nową karmę stopniowo. Najlepiej wprowadzać nowe pokarmy przez kilka lub kilkanaście dni i stopniowo mieszać z pokarmem, który szczenię otrzymywało wcześniej. To uchroni wrażliwy przewód pokarmowy przed podrażnieniem i zapobiegnie wymiotom czy biegunkom.